Αν δεχτούμε ότι η μοναξιά αφορά σήμερα πολλούς νέους και νεότερους ενήλικες, τότε δεν αρκεί απλώς να περιγράψουμε το φαινόμενο.
Χρειάζεται να μιλήσουμε και για τη λύση.
Και ίσως η λύση να ξεκινά από κάτι εξαιρετικά απλό:
Να δημιουργήσουμε περισσότερες αφορμές για να συναντιόμαστε πραγματικά.
Οι γνωριμίες χρειάζονται χώρο για να συμβούν
Οι περισσότερες φιλίες της ζωής μας δεν δημιουργήθηκαν επειδή μία ημέρα αποφασίσαμε ότι «σήμερα θα βρω έναν φίλο».
Δημιουργήθηκαν επειδή βρεθήκαμε επανειλημμένα με κάποιους ανθρώπους.
Στο σχολείο.
Στη σχολή.
Στη γειτονιά.
Στη δουλειά.
Σε μία δραστηριότητα.
Η επαφή έγινε γνωριμία. Η γνωριμία έγινε οικειότητα. Και κάποιες φορές η οικειότητα εξελίχθηκε σε πραγματική φιλία.
Όσο μεγαλώνουμε όμως, αυτές οι φυσικές ευκαιρίες μειώνονται.
Γι' αυτό χρειαζόμαστε νέες.
Όχι άλλη μία εφαρμογή. Περισσότερες πραγματικές συναντήσεις.
Η τεχνολογία μπορεί να μας βοηθήσει να επικοινωνήσουμε. Δεν μπορεί όμως να αντικαταστήσει πλήρως την ανθρώπινη παρουσία.
Χρειαζόμαστε χώρους και κοινότητες όπου ένας άνθρωπος μπορεί να έρθει ακόμη και μόνος του χωρίς να αισθανθεί παράξενα.
Μία βόλτα.
Έναν καφέ.
Μία εκδρομή.
Μία μουσική βραδιά.
Μία δραστηριότητα.
Μία παρέα ανθρώπων που είναι ανοιχτή σε καινούργια πρόσωπα.
Μικρά πράγματα που μπορούν να δημιουργήσουν μεγάλες αλλαγές στην καθημερινότητα ενός ανθρώπου.
Δεν χρειάζεται κάθε γνωριμία να γίνει φιλία
Αυτό επίσης είναι σημαντικό.
Δεν πρόκειται να ταιριάξουμε με όλους.
Ούτε χρειάζεται.
Σε μία νέα παρέα μπορεί με κάποιον απλώς να περάσουμε όμορφα μία βραδιά. Με κάποιον άλλο να ανακαλύψουμε ένα κοινό ενδιαφέρον. Και με έναν τρίτο μπορεί να δημιουργηθεί μία φιλία που θα κρατήσει χρόνια.
Το σημαντικό είναι να υπάρχει η ευκαιρία.
Γιατί χωρίς την πρώτη συνάντηση δεν μπορεί να υπάρξει δεύτερη.
Κάποιος πρέπει να κάνει την αρχή
Η αντιμετώπιση της μοναξιάς δεν μπορεί να βασίζεται μόνο στο «βγες περισσότερο».
Χρειάζεται να δημιουργούμε κοινωνικές συνθήκες στις οποίες είναι πραγματικά εύκολο να συμμετέχει κάποιος.
Χωρίς ταμπέλες.
Χωρίς κοινωνική πίεση.
Χωρίς να πρέπει να έρθει ήδη με παρέα.
Αυτός είναι και ένας από τους βασικούς λόγους ύπαρξης κοινοτήτων όπως η ΠΟΤΕ ΜΟΝΑΞΙΑ: να δημιουργούνται αφορμές ώστε άνθρωποι που διαφορετικά ίσως να μην συναντιόντουσαν ποτέ, να βρεθούν στον ίδιο χώρο.
Όχι με την υπόσχεση ότι όλοι θα γίνουν φίλοι.
Αλλά με κάτι πολύ πιο ουσιαστικό:
Με την ευκαιρία να γνωριστούν.
Γιατί η μοναξιά δεν αντιμετωπίζεται με ένα σύνθημα.
Αντιμετωπίζεται όταν ένας άνθρωπος βγαίνει από το σπίτι, συναντά άλλους ανθρώπους και αισθάνεται ότι υπάρχει κάπου χώρος και γι' αυτόν.
Και πολλές φορές όλα μπορούν να ξεκινήσουν από μία πολύ απλή απόφαση:
«Σήμερα θα πάω.»